Ondernemer en initiatiefnemer van Droomzaken.nl Martijn Blom schrijft voor Carp* over zakendoen anno 2010. Zo permitteert hij het zich deze week om de loftrompet te blazen over Saab, Spyker en in het bijzonder topondernemer Victor Muller.
Eén keertje nog. Dan stop ik ermee. Beloofd! Nieuws is het al niet meer. Iedereen heeft er al over gesproken en geschreven. Van Pauw en Witteman tot regionale krant. Toch wil ik er deze column ook aan wijden. Eén keertje nog.
Het is alweer bijna twee weken geleden dat bekend werd dat het Nederlandse Spyker het Zweedse Saab overnam van General Motors. Daarmee redde het Saab van de ondergang. Als autoliefhebber ben ik niet de meest objectieve toeschouwer, maar ik vond het een prachtig spektakelstuk. Een mooi automerk gered door een merk met de mooiste auto’s. Het geheel gegratineerd met een voor echte ondernemers zeer kenmerkend doorzettingsvermogen en opportunisme, met behulp van investeerders. In mijn persoonlijke interessewereld hebben we dus te maken met een onvervalste win-win-win-win!
De grap is dat Spyker sinds haar oprichting nog geen cent winst heeft gemaakt. Sterker nog, het bedrijf staat diep in het rood. In totaal zijn er zo’n 220 Spykers verkocht en dat is lastig winst maken. Per auto heeft het bedrijf gedurende haar bestaan zo’n 300k verlies gemaakt, terwijl de gemiddelde bolide 200k kostte. Spyker is een hele kleine speler in een grote markt. Een speler bovendien, die moeite had het hoofd boven water te houden. Waarlijk een David! Maar David had het niet meer alleen moeilijk de laatste jaren. Diverse reuzen verslikten zich in de crisis. Waaronder GM. Goliath werd zo afhankelijk van miljardensteun en hervormingen. Saab dreigde daar slachtoffer van te worden.
Maar toen was daar Muller. Een ondernemer die niet denkt in problemen, maar in kansen. Tot het extreme misschien, maar toch is het een schoolvoorbeeld van een ondernemer wat mij betreft. De crisis waar iedereen over klaagt, beidt ook enorme kansen. Hij zag dat en kon (relatief) voor een prikkie een merk met grote traditie kopen. Hiermee redt hij mogelijk ook zijn eerste kindje Spyker.
Veel critici kijken nu al zorgelijk en vinden dat Muller wel een heel groot risico neemt. Ze zijn niet anders van hem gewend, maar het gaat dan ook niet altijd even goed. De kans dat het misgaat is natuurlijk ook reëel aanwezig. De ‘zie je wel’-reactie zal dan zeker volgen in Nederland. Achteraf is het natuurlijk ook makkelijk concluderen dat het altijd kansloos is geweest. Ik blijf ook dan bewonderaar van Muller. Het lef dat hij heeft getoond met deze stap is ongekend, zeker in Nederland. Geniaal was dan ook zijn korte antwoord op de vraag van Paul Witteman: ‘maar neem je dan geen enorm risico? ‘. ‘Ja, natuurlijk!’ klonk het triomfantelijk.
Risico hoort er niet alleen bij voor Muller, hij kan niet zonder. Dit soort voorbeelden hebben we nodig in Nederland. Relativerende en risicomijdende betweters hebben we al meer dan genoeg. Go David, go Goliath, go Muller!
Martijn Blom
Ondernemer bij droomzaken.nl
@droomzaken