Ondernemer en initiatiefnemer van Droomzaken. Martijn Blom schrijft voor Carp* over zakendoen anno 2010. Deze week komt hij als beloofd terug op zijn eerste congreservaring.
‘Ik ga even naar mijn eigen gezeik luisteren’: fluistert mijn tafelgenoot mij toe terwijl hij opzichtig opstaat en de zaal verlaat. Zelden heb ik deze uitgekauwde grap treffender gehoord als bij het congres van EBAN in Istanbul.
Hooggespannen waren mijn verwachtingen over de inhoud. Onterecht natuurlijk. Iedereen had me dat al ingefluisterd. En als je de enige bent met hooggespannen verwachtingen, dan is dat toch vaak minstens een teken aan de wand. Nee, wat betreft de inhoud rondom informal investment ben ik weinig nieuws te weten gekomen in Istanbul. Gezien de vele grijze haren op dit congres, verwacht ik niet dat anderen wel thuis zijn gekomen met veel nieuwe inzichten. De meesten zagen er immers om zijn minst meer ervaren uit.
Wel ben ik weer wat mooie oneliners rijker. Een aantal, niet zelden Amerikaanse sprekers, weten het toch telkens weer voor elkaar te krijgen om van hun presentatie een kleine show te maken. Leuke opmerking was ook dat de crisis geen impact heeft op startups: ‘die hebben de eerste twee jaar sowieso crisis’. Ook de opmerking dat investeerders niet zo moeten zeuren over verwatering van de aandelen is me bijgebleven: ‘het gaat alleen maar over de waarde, niet om de percentages’. Werkelijk hilarisch was daarentegen de openingsspeech van ruim een kwartier door de Turkse minister van Economische Zaken. In het Turks namelijk.
Maar inhoud of nieuwe inzichten, daar ging het ook helemaal niet om. Het ging om netwerken. Daar waar de sessies zich vooral lieten kenmerken door paneldiscussies tussen mensen die vooral zichzelf graag hoorde praten, waren de koffiepauzes, borrels en bij uitstek het galadiner de places to be.
Gelukkig maar, alleen die bijeenkomsten al maakten het voor mij de moeite waard om naar Istanbul te gaan. De gesprekken die ik daar gevoerd heb en de contacten die ik daar heb opgedaan zijn in potentie zeer interessant. Is het niet voor nu, danwel in de toekomst. Daar deed ik ook de nieuwe inzichten op, in één op één gesprekken kom je veel meer te weten.
Kortom, het ‘eigen gezeik’ was waarom het draaide en wat het congres tot een succes maakte. Het officiële programma kan wel een flinke opfrisser gebruiken. Over een jaar is het volgende congres in Warchau en als het programma daar zowel qua vorm als inhoud een ongekende metamorfose meemaakt, ben ik er zeker bij. Zo niet, dan hoop ik dat ze een koffie en borrel arrangement in gaan voeren!
Check het volledige twitterverslag via #ebanistanbul van @droomzaken.
Martijn Blom
Ondernemer bij droomzaken.nl
@droomzaken