We hebben genoeg ervaring met alleen mannen op leidinggevende posities. Veel masculien vertoon, maar bottomline onvoldoende resultaten. Willen organisaties de weg omhoog uit de crisis vinden, dan moeten de unieke leidinggevende talenten van vrouwen beter worden benut. Zo betogen Lobke Smeels en Jan Theodoor de Vries, beiden adviseurs bij Twynstra Gudde.
We hebben meer dan genoeg mannelijke managers in het Nederlands bedrijfsleven. En wat heeft het ons gebracht? De veelgeprezen stoerheid en stevigheid van de mannelijke sekse leidt in de praktijk tot onvoldoende performance – er daar was het ons bottomline toch allemaal om te doen?! En is dit dan het soort leiderschap dat ons door de economische crisis moet loodsen?
Uit ons onderzoek (Performance en Change Monitor 2009) blijkt dat vrouwelijke managers het veel beter doen in crisistijd dan mannelijke. Vrouwelijke managers hebben in crisistijd meer oog voor de kiemen van verbetering: een plezierige eigenschap als ’t even tegenzit. Ze hanteren een mensgerichte aanpak en we zien de directe resultaten hiervan terug: vrouwelijke leidinggevenden hebben een betere antenne voor individuele ambities van medewerkers en bieden meer ruimte voor initiatief – allemaal eigenschappen die de prestaties van medewerkers vergroten.
De mensgerichte benadering van vrouwen stelt medewerkers beter in staat om in te spelen op veranderingen. Vrouwen gaan flexibeler om met de talenten van hun mensen en zetten deze effectiever in. Ze durven ook niet-werkgerelateerde eigenschappen te benutten. Hierdoor komt het potentieel van medewerkers meer tot zijn recht.
Naast inhoud krijgt ook samenwerking meer aandacht wanneer vrouwen een actieve rol hebben bij veranderingsprocessen. Ruimte geven is hierbij het sleutelwoord. Bij vrouwelijke managers kunnen medewerkers gemakkelijker hun gevoel laten spreken. Ze hoeven zich niet te beperken tot rationele argumenten of politieke statements.
Zeker aan recessiegevoelige organisaties hebben vrouwelijke leidinggevenden veel te bieden. Geen kwestie van fancy diversiteitsbeleid, maar van zakelijke realiteit. De vrouwelijke benadering staart zich niet blind op kortetermijntargets. Zij heeft meer oog voor langeretermijndoelen en bereikt daarmee structureel betere resultaten. Willen organisaties de crisis overleven, dan zouden zij er goed aan doen deze les ter harte te nemen.
Gebruik vrouwelijke creativiteit en geef haar handen en voeten. Vergeet de quota en het niet effectieve voorkeursbeleid. Laat de cijfers voor zich spreken. Vergelijkend onderzoek op het gebied van high performance toont aan dat organisaties met (meer) vrouwelijke managers beter presteren op alle fronten. Een ‘simpel’ rekensommetje zou de mannelijke sekse dus al moeten overtuigen. Maar vaak dan blijkt dat heel andere motieven een rol spelen… Hoezo performance?
Lobke Smeels (lse@tg.nl) en Jan Theodoor de Vries (jtv@tg.nl) werken als adviseur bij adviesbureau Twynstra Gudde