Carp*

Ricky Petrignani werkt voor een duurzame projectontwikkelaar, heeft een eigen technologiebedrijfje, twee jonge dochters en een vrouw met een geheel eigen carrière. Voor Carp* schrijft hij een column over de dagelijkse strijd tussen werk en privé, geïnspireerd door de komst van nieuwe gadgets en ideeën.

Onlangs op nu.nl: Mojowijo is met een curieus concept gekomen. Het Amerikaanse bedrijf heeft een apparaat ontwikkeld dat de Wii-controller kan omvormen tot een seksspeeltje. Twee mensen, als ze PC’s hebben met BlueTooth en software van Mojowijo, én twee Wii-controllers, kunnen elkaar lekker verwennen op afstand.

Ik dacht: sex hebben met een Wii-controller, is dat niet een beetje zoals je tanden poetsen met een iPhone? Sommige dingen moet je niet met gadgets doen.

Het werd me pas duidelijk toen ik doorklikte naar de Mojowijo website, waar twee Wii-controllers te zien zijn die verbonden zijn met vibrators. Je hebt dus blijkbaar ook nog extra seksapparaten nodig. Een penis voor de vrouw of – politiek correcter – een penis voor wie een penis wil, en een haak voor de man.  Een haak voor wie een haak wil.

Een haak? Ja, een haak. Je moet dus wel een beetje de fantasie hebben dat je bij het doen van stoute dingen geholpen wordt door die bekende piraat, Captain Hook.

Het nieuwsbericht maakte me enigszins ongemakkelijk. En dat was niet omdat ik ga zweten bij Kapitein Haak. Mijn onrust was puur zakelijk. Mijn eigen technologiebedrijfje ontwikkelt ook een nieuwe computeraccessoire en die heeft hier zijdelings mee te maken. De uitvinding gaat weliswaar niet perse over seks, maar sluit het ook niet uit. Het beslaat alle momenten waarop fysiek contact in communicatie kan voorkomen, bij familie en vrienden, bij bekenden en onbekenden, in stoute en in brave situaties. Mijn gadget-to-be heeft een neutrale status, zoals een webcam die ook heeft. Beschikbaar voor jong en oud. Maar het gaat wél, net als hier, om intimiteit op afstand.

En het laatste dat ik wil is er te laat mee op de markt komen. Ik werd door het nieuwsbericht geconfronteerd met het feit dat ook anderen hieraan denken, dat er concurrentie is. Het is de nietsontziende vrije markt, de stuwende kracht van het kapitalisme. Ze staarde me aan in de vorm van een next generation body stimulation device, een Wii-dildo met Control Pad en Buttons.

Gelukkig bestaan er meer verschillen dan overeenkomsten tussen mijn uitvinding en die van Mojowijo. Maar nieuwe ideeën ontstaan vaak op meerdere plekken in de wereld tegelijkertijd. Ik weet van een wetenschappelijk artikel van vorig jaar, van Zuid-Koreaanse wetenschappers in samenwerking met een Amerikaan, dat een technologie beschrijft die wél raakvlakken heeft met mijn apparaat. Dat was even schrikken.

Ja, de dreiging komt ook uit het oosten. Enkele miljarden mensen in Azië met honderden miljoenen goede opleidingen die zich uit de naad werken en ons proberen de pas af te snijden. En daar vecht ik dan tegen met een private innovatievoucher van het Ministerie van Economische Zaken. Beetje lullig misschien, maar des te leuker als het lukt.

Ondertussen kijk ik naar Slangdong, een website die ook aandacht heeft besteed aan Mojowijo, en zie een video van een jongen in Japan die een apparaatje ontwierp waarmee hij kon voelen hoe het is om te menstrueren.

Sommige dingen moet je niet met gadgets doen.