Carp*

Ondernemer en initiatiefnemer van Droomzaken.nl Martijn Blom schrijft voor Carp* over zakendoen anno 2010. Deze keer vergelijkt hij het fenomeen twitter met een ranzige studentenhuis waar hij jaren met veel plezier woonde.

‘Twitter jij?’ De afgrijzing is van het gezicht van mijn moeder af te lezen. ‘Daar snap ik echt niks van! Wat bezielt de mens om zomaar van alles in het luchtledige naar elkaar te roepen?’. Hele begrijpelijke reactie. Een jaar geleden had zo’n uitspraak de mijne kunnen zijn. Intussen ben ik verkocht aan dit medium. Waarom? Omdat het bij mij past.

Ik ben graag onder de mensen. Ik ontmoet graag nieuwe mensen. Luister graag naar verhalen van anderen en vertel graag het mijne. Ik waardeer mensen die actief in het leven staan en ontvang graag waardering over mijn activiteiten. Andere mensen: hun bezigheden, eigenaardigheden en passies inspireren me. Vergeef me dat ‘jeukwoord’, maar hier is het wel op z’n plek.

Daar staat tegenover dat ik eigenlijk helemaal niet attent ben aangelegd. Totdat ik samenwoonde met mijn huidige vrouw stuurde ik nooit een kaartje. Verjaardagen van mijn vroegste studievrienden, staan pas een paar jaar in mijn agenda. Dan nog vergeet ik ze of sms een paar dagen later. Ik ben zo’n type dat altijd meteen de naam vergeet van iemand aan wie ik net ben voorgesteld. Echt een drama!

Daarom hield ik zo van wonen in een studentenhuis. Tijdens en zelfs nog een paar jaar na mijn studententijd, zo’n acht jaar lang,  woonde ik op één plek. In een studentenhuis met 15 medebewoners. Studenten veelal en een paar freaks natuurlijk. Voor de Utrechters zeggen drie letters genoeg: IBB. Deze letters staan naast ranzigheid en vreemde vogels voor feest en kameraadschap. Velen snappen niet hoe ik dit zo lang heb kunnen volhouden, maar ik vond het heerlijk. Huisgenoten kwamen en gingen over de jaren. Ik leerde hun vrienden kennen en zij de mijne. Deze dynamiek miste ik enorm toen ik er wegging en nog steeds kijk ik er met weemoed naar terug.

Het is juist die dynamiek die ik op Twitter weer vind. Toevallige ontmoetingen, met min of meer gelijkgestemde. Veelal ondernemers…en een paar freaks. Twitter is daarmee voor mij eigenlijk surrogaat voor dat studentenhuis van vroeger. Een heel groot studenthuis, maar zonder de vieze plee en discussie over het corvee. Dagelijks ‘ontmoet’ ik nieuwe mensen en hun vrienden. En zij de mijne. Ik vind er wat ik belangrijk vind en kan dat er ook weer kwijt. Aan mensen die dat blijkbaar ook interessant vinden.

Mijn tweets gaan vooral over ondernemen en investeren. Over belevenissen en ervaringen van mij hieromtrent en ‘retweets’ van anderen over dit thema. In die zin is het anders dan dat studentenhuis. Maar misschien is dat maar goed ook. Bovendien valt er over die onderwerpen, en soms een beetje voetbal, politiek en muziek, veel te melden. Veel te twitteren dus: @droomzaken.

Martijn Blom is ondernemer, www.droomzaken.nl